Henryk Drzymalski

Henryk Drzymalski urodził się w 1947 roku w Bydgoszczy. Był wychowankiem Startu Grudziądz, a w czasie służby wojskowej reprezentował barwy Zawiszy Bydgoszcz w latach 1967-1969. W 1969 roku przeszedł do Polonii Bydgoszcz, gdzie grał do 1983 roku.

Był najlepszym tenisistą bydgoskim lat 70. i 80. XX wieku. Zdobył 16 tytułów mistrza Polski na kortach otwartych, w tym 6-krotnie w singlu, 8 razy w deblu (m.in. z Wojciechem Fibakiem) i 2-krotnie w mikście, a także 4-krotnie w hali. Dwukrotnie zdobył tytuł międzynarodowego mistrza kraju (w 1980 i 1981 roku). Był wielokrotnym reprezentantem Polski, występując m.in. w Pucharze Davisa, gdzie rozegrał 22 mecze i odniósł 5 zwycięstw.

W 1980 roku w Sopocie zdobył brązowy medal Mistrzostw Europy amatorów w grze podwójnej (z Tadeuszem Nowickim), a w grze pojedynczej dotarł do ćwierćfinału. W maju tego samego roku zwyciężył w turnieju o Grand Prix Polski w Sanoku. W 1984 roku wyjechał do Turcji, gdzie był grającym trenerem. Słynął z ambicji na korcie i nie odpuszczania żadnej piłki. Miał okazję grać z takimi zawodnikami jak Björn Borg, Adriano Panatta czy Wojciech Fibak. Zmarł w 1999 roku w Bydgoszczy.