Janina Zofia Augustyńska
Biografia
Janina Zofia Augustyńska, z domu Zielewicz, urodziła się 17 sierpnia 1920 roku w Bydgoszczy. Była córką Stanisława Zielewicza, urzędnika kolejowego i kierownika warsztatów PKP, oraz Marianny z Matuszewskich. W rodzinnym mieście ukończyła szkołę powszechną, a następnie uczęszczała do Żeńskiego Katolickiego Gimnazjum Humanistycznego, gdzie zdała maturę. W czasie nauki w gimnazjum wstąpiła do harcerstwa.
Po wybuchu II wojny światowej, w latach 1940-1941, przyjechała do Warszawy, zamieszkując przy ulicy Barbary. Działalność konspiracyjną podjęła wraz z braćmi Stefanem i Bolesławem. W lutym 1942 roku cała trójka została aresztowana w mieszkaniu, gdzie podczas rewizji znaleziono broń. Byli przesłuchiwani na Alei Szucha, a następnie osadzeni na Pawiaku i Serbii. Po wykupieniu z Pawiaka latem 1943 roku Janina wzięła ślub z Jędrzejem Augustyńskim, harcmistrzem Hufców Polskich.
W powstaniu warszawskim służyła jako sanitariuszka kompanii harcerskiej batalionu Gustaw Zgrupowania AK Róg, w którym jej mąż w stopniu podporucznika pełnił funkcję kwatermistrza. Zginęła wraz z mężem 13 sierpnia 1944 roku na ulicy Kilińskiej od wybuchu niemieckiego pojazdu - nosiciela ładunków wybuchowych typu Ladungsträger Borgward IV.
Imiona Jadwigi Augustyńskiej i Jędrzeja Augustyńskiego widnieją na tablicy pamiątkowej zbiorowej mogiły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B-24). W powstaniu poległ także brat Janiny, Stefan, noszący pseudonim Olcha, porucznik i zastępca dowódcy kompanii Gertruda.