Teodor Sobieski

Teodor Sobieski urodził się 9 listopada 1884 roku w Fordonie koło Bydgoszczy. Był synem organisty Jana Sobieskiego i Wilhelminy z domu Bartz. Początkowo uczył się muzyki od ojca, a następnie w latach 1902-1905 kształcił się w seminarium nauczycielskim w Paradyżu, gdzie zdał egzamin nauczycielski I stopnia.

Po studiach pracował jako nauczyciel w Pruścach (1905), Miłosławicach (1907), Strzelnie (1910), a od 1912 roku w Inowrocławiu, gdzie był organistą i dyrygentem chóru w miejskiej szkole. W latach 1915-1917 kontynuował naukę w instytucie muzyki kościelnej w Berlinie, uzyskując dyplom. Po powrocie do Inowrocławia uczył muzyki w Państwowym Seminarium Nauczycielskim oraz prowadził chór w kościele św. Mikołaja i chór "Szarotka". Był też dyrygentem okręgowym Wielkopolskiego Związku Kół Śpiewaczych i Związku Chórów Kościelnych.

W 1937 roku przeniesiono go do gimnazjum Jana Kasprowicza w Bydgoszczy. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Starachowicach i Lublinie, a po wojnie wrócił do Inowrocławia. W 1948 przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Poznaniu, gdzie do 1951 prowadził chór przy kościele św. Anny. Zmarł 2 lutego 1956 w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu Junikowskim.