Jan Drzewiecki

Jan Drzewiecki urodził się 18 czerwca 1938 roku w Bydgoszczy. Był synem Józefy i Aleksandra. Swoją edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Niższej Szkole Muzycznej w Bydgoszczy, którą ukończył w 1952 roku. Następnie kontynuował naukę w Państwowym Liceum Muzycznym w tym samym mieście, a po maturze w 1957 roku rozpoczął studia na Wydziale Instrumentalnym w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, w klasie fortepianu. Przeniósł się później do Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie, gdzie studiował na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury, uzyskując dyplom 4 września 1964 roku.

Karierę zawodową związał z Bydgoszczą. Już w trakcie studiów, w 1962 roku, rozpoczął pracę w Liceum Muzycznym w Bydgoszczy, gdzie nauczał w latach 1962-1969 oraz 1977-1982. Później, do 1992 roku, współpracował z tą szkołą jako akompaniator w klasach instrumentalnych i wokalnych. W latach 1966-1969 był chórmistrzem i kierownikiem chóru Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Bydgoskiej, a w latach 1977-1979 pełnił funkcję kierownika artystycznego tego zespołu. W marcu 1978 roku otrzymał srebrną odznakę honorową od zarządu zespołu.

Równolegle prowadził działalność artystyczną w muzyce rozrywkowej. W latach 1967-1972 kierował zespołem Relaks, a od 1971 do 1976 roku pracował w Zespole Estradowym Pomorskiego Okręgu Wojskowego Czarne Berety. Współpracował z Estradą Bydgoską, akompaniując takim solistom jak Barbara Dunin, Zbigniew Kurtycz, Jacek Lech czy Katarzyna Sobczyk. Był także pianistą parodysty Andrzeja Bychowskiego.

W latach 80. XX wieku związał się z reaktywowanym kabaretem Eksces Wieczorny, gdzie pełnił funkcję pianisty, kierownika muzycznego i kompozytora. W latach 90. realizował zagraniczne kontrakty, grając na statkach pasażerskich w USA, Meksyku, Kolumbii i na Karaibach, a także koncertował w niemieckich kurortach. W latach 1999-2000 odbył cykl koncertów estradowych w Austrii, Danii i Niemczech. Występował jako akompaniator w licznych kameralnych koncertach operetkowych w miejscowościach kuracyjnych, takich jak Ciechocinek i Inowrocław, oraz wspomagał Teatr Polski w Bydgoszczy w realizacji spektakli muzycznych.

Od 1982 roku był wykładowcą Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, a po przejściu na emeryturę w 1999 roku kontynuował pracę pedagogiczną do 2001 roku. We wrześniu 2006 roku prezydent Bydgoszczy Konstanty Dombrowicz nagrodził Jana Drzewieckiego za wieloletni wysiłek i trud włożony w rozwój bydgoskiego życia kulturalnego.

W życiu prywatnym był żonaty z Aleksandrą, absolwentką Akademii Medycznej w Gdańsku i lekarzem pediatrą w Bydgoszczy. Mieli cztery córki, które wszystkie zdobyły wykształcenie muzyczne: Mirosława (skrzypaczka w Filharmonii Bałtyckiej), Katarzyna (wiolonczelistka w Sinfonii Varsovia), Hanna (skrzypaczka w Teatrze Wielkim w Łodzi) i Ewa (skrzypaczka w Toruńskiej Orkiestrze Symfonicznej).

Jan Drzewiecki zmarł 28 listopada 2006 roku w Inowrocławiu. Został pochowany 2 grudnia tego samego roku na cmentarzu św. Józefa Rzemieślnika przy ul. Toruńskiej 164 w Bydgoszczy.