Maksymilian Kozłowski
Biografia
Maksymilian Kozłowski urodził się 9 września 1936 roku w Fordonie, obecnie dzielnicy Bydgoszczy. Jego ojciec Józef pochodził z Wielkopolski, a matka Marianna z Kieleckiego. Z powodu II wojny światowej ominął pierwsze klasy szkoły, które nadrobił, zaliczając nieraz dwie klasy w jednym roku szkolnym. W trakcie wojny mieszkał z rodzicami w Turku. Z powodu licznego rodzeństwa i trudnej sytuacji materialnej opuścił rodzinny dom w młodym wieku.
W wieku 15 lat rozpoczął pracę jako goniec w Ursusie pod Warszawą, następnie przeniósł się na Górny Śląsk, gdzie uczęszczał do szkoły górniczej w Szopienicach i pracował w kopalniach węgla oraz hucie Bobrek. W 1959 roku powrócił do Bydgoszczy, gdzie pracował m.in. w Fabryce Opakowań Blaszanych i Zakładach Rowerowych Romet. Mając blisko 40 lat, zdał maturę z wyróżnieniem i pracował w administracji różnych przedsiębiorstw aż do emerytury. W 1988 roku przeprowadził się do Mogilna, gdzie przez trzy lata pracował w Mogileńskiej Fabryce Mebli.
Debiutował w 1969 roku jako poeta, publikując wiersze „Opoka” i „Pielgrzymka” w czasopismach „Poezja” i „Nowa Wieś”. Jego ojcem chrzestnym w literaturze był warszawski literat Tadeusz Chudy. Publikował w prasie literackiej i występował w Polskim Radiu. Zdobył wiele nagród w konkursach literackich, m.in. w XIV Ogólnopolskim Turnieju Poezji Społecznie Zaangażowanej „Czerwonej Róży” (1974), konkursie „Rubinowej Hortensji” (1975) oraz „Klubu Forum” (1976-1977). Za całokształt twórczości otrzymał nagrodę artystyczną „Artura”. Wiersze jego znajdują się w licznych antologiach i podręcznikach szkolnych.
Tworzył także prozę. W 1999 roku wydał powieść „W drodze do Efezu”, nagrodzoną w konkursie im. Mikołaja Reja, a „Wyjście z doliny Eszkol” (2004) nagrodzono w konkursie im. Stefana Żeromskiego. W 2007 roku ukazała się powieść „Tamte dni, tamte lata”, a Deutsches Polen-Institut z Darmstadt zamieścił w swych zbiorach niepublikowaną wcześniej powieść „Odzyskane niebo”. W 2008 roku opublikował książkę poetycką „Białych róż zaczerwienienie”, a w 2009 „Szczególne znaki czasu”.
Należał do Koła Młodych ZLP (1974-1981), Grupy Faktu Poetyckiego „Parkan” (1975-1981), działał w Robotniczym Stowarzyszeniu Twórców Kultury, był przewodniczącym bydgoskiego Klubu Robotników Piszących. Od 1992 roku członek ZLP. Od 1988 roku mieszkał w Mogilnie. Zmarł 12 października 2020 roku.