Józef Kazimierz Sulpicjusz Napoleon Hutten-Czapski

Józef Kazimierz Sulpicjusz Napoleon Hutten-Czapski herbu Leliwa urodził się 25 marca 1797 roku w Bydgoszczy jako syn generała Józefa Grzegorza Longina Czapskiego i Kornelii z Plewińskich. Nauki pobierał początkowo w Bydgoszczy, a następnie w warszawskim kolegium pijarów, które ukończył w 1815 roku.

Po śmierci ojca w 1810 roku popadł w spór ze stryjem Mikołajem, który kwestionował jego pochodzenie i prawo do dziedzictwa. W rezultacie musiał zadowolić się jednym folwarkiem Orłowem koło Działdowa. Władze pruskie nie uznały jego szlachectwa ani tytułu hrabiowskiego, wobec czego sprzedał majątek i przeniósł się w okolice Bydgoszczy.

W latach 1818-1821 studiował na uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie organizował polską korporację akademicką "Polonia" i utrzymywał kontakty z liberalną młodzieżą niemiecką oraz tajnymi organizacjami antyrosyjskimi. Wykryty przez policję, został skazany na dwa miesiące aresztu i wydalony z uczelni.

Podczas powstania listopadowego walczył w pułku kawalerii ochotników poznańskich, biorąc udział w bitwach pod Mińskiem, Ostrołęką, Łysobykami i Nieborowem. Za czyny bojowe otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari. Po upadku powstania przedostał się na emigrację do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii i Irlandii.

W latach 1833-1837 podróżował po Europie, współzakładając w 1834 roku związek "Młoda Europa". W 1847 roku powrócił do Wielkopolski, gdzie jako administrator klucza smoguleckiego poślubił Eleonorę Czarnecką. Zmarł 17 września 1852 roku w Smogulcu, zaraziwszy się cholerą podczas uroczystości otwarcia linii kolejowej Bydgoszcz-Piła.